1 Boğulanı söküp çekenleri [1],
2 Kolayca hareket ettirenleri [kolaylaştıranları][1],
3 Yüzdükçe yüzenleri [sürekli görevlerini yerine getirenleri][1],
4 Öne geçerek öncülük edenleri [1],
5 İşi düzenleyenleri [1] kanıt gösteriyorum ki,
6 Sarsanın sarstığı gün [73:14],
7 Ardındaki onu [sarsıntıyı] takip eder [56:4, 99:1],
8 O gün kalpler korkuyla çarpar,
9 Hakikati idrak eden bakışları endişelidir.
10 ''Biz çukurda dağılmış kemikler iken, kesinlikle geri kavuşturulanlar mı olacağız?'' diyorlar.
11 ''Biz çukurda dağılmış kemikler iken kesinlikle geri kavuşturulanlar mı olacağız?'' diyorlar.
12 ''Öyleyse bu, kaybettiren bir tekrardır.'' dediler.
13 Şüphesiz o, ancak uyulması zorunlu tek bir sesleniştir.
14 Derhal meydandadırlar.
15 Musa'nın hadisi sana geldi mi [1]?
16 Hani Rabbi ona, iki kez mukaddes kılınmış [temizlenmiş] vadide seslenmişti [20:12].
17 ''Firavun'a git, şüphesiz o, bardağı taşırdı [20:43].''
18 De ki: ''Arınmaya var mısın?''
19 Rabbine giden yolu göstereyim de, derinden sevgi, saygı ve endişe duy [20:44].
20 Ona en büyük ayeti gösterdi [1].
21 Yalana sarıldı ve asi oldu.
22 Sonra arkasını dönüp, koşturmaya [plan yapmaya] başladı.
23 Toplayıp seslendi:
24 ''Ben en yüce Rabbinizim.'' dedi [1].
25 Allah da onu, ibretlik dünya ve ahiret cezasıyla tutuverdi [1].
26 Şüphesiz bunda, Allah'a derinden saygı duyup, rızasını kaybetme endişesi taşıyan kimse için bir ibret vardır [1].
27 Sizi oluşturuş mu daha şiddetli [daha zor], yoksa, o bina ettiği [gökler] mi [1]?
28 Boyunu yükseltip [55:7], onu düzenledi.
29 Gecesini kararttı ve kuşluğunu çıkardı.
30 Bunun ardından, yeri yuvarlayıp yaydı [91:6].
31 Ondan suyunu ve otlağını çıkardı.
32 Ve dağları yerleştirdi.
33 Size ve etinden, sütünden yararlandığınız hayvanlara bir yararlanma olarak.
34 O en büyük felaket geldiğinde,
35 İnsanın koşturmalarını ardı ardına hatırladığı gündür.
36 Ve kat kat ateş, gören kimse için ortaya çıkarıldı.
37 Bardağı taşıran kimseye gelince,
38 Ve dünya hayatını tercih edene [1],
39 Kat kat ateş, onun barınağıdır.
40 Rabbinin makamından korkan ve nefsi hevadan engelleyen kimseye gelince,
41 Şüphesiz cennet, barınağın ta kendisidir [55:46].
42 Onun demir atması ne zaman diye, sana o saatten soruyorlar.
43 Onun bilgisinden sende ne var ki [1]?
44 Onun sonu Rabbinedir [1].
45 Şüphesiz sen ancak, ondan [hesap gününden] tedirgin olan kimseyi uyaransın.
46 Onu gördükleri gün, bir akşam veya kuşluğu dışında kalmamış gibidirler [1].